منو شبهای سرده بی ستاره

منو شبهای سرده بی ستاره
منو دلواپسی هایه دوباره
بهت میگم که بی تو چی کشیدم
اگه این بغضه لعنتی بذاره
اتاقم بویه دلتنگی گرفته همش گذشته رو یادم میارم
من از بس دوره کردم غصه هامو دچار گریه ی بی اختیارم
تو خواستی بینه ما چیزی نمونه
ولی جا موند رویات تویه قلبم
اگه تو وصله ی تنم نبودی
چرا درد میکنه جات تویه قلبم
نه فانوسی نه خورشیدی نه ماهی
دلم واسه خودم میسوزه گاهی
اصا من به درک من به جهنم
خودت خوبی عزیزم رو به راهی