ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﻭﺿﻢ ﮐﺮﺩ ...

ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﻭﺿﻢ ﮐﺮﺩ ...
ﺍﺯ ﻣﻦ ﺍﺩﻣﯽ ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﺒﻮﺩﻡ ...
ﮔﺎﻩ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﻣﺜﻞ ﺳﻨﮓ ...
ﮔﺎﻩ ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺣﺴﺎﺱ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﻣﺜﻞ ﺷﯿﺸﻪ ...
ﺍﻧﻘﺪﺭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﻡ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻻﻡ
ﺗﺎ ﮐﺎﻡ ﺩﻫﺎﻧﻡ ﺑﺎﺯﻧﻤﯿﺸﻮﺩ ...
ﻏﺬﺍﯾﻡ ﺭﺍ ﺳﺮﺩ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻡ ...
ﻧﻬﺎﺭ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﺼﻔﻪ ﺷﺐ ...
ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺷﺎﻡ ...
ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺁﻫﻨﮓ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻡ ﻭ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﺁﻫﻨﮓ ﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﻡ ...
ﺷﺒﻬﺎ ﻋﻼﻣﺖ ﺳﻮﺍﻟﻬﺎﯼ ﻓﮑﺮﻡ ﺭﺍ ﻣﯿﺸﻤﺮﻡ ﺗﺎ ﺧﻮﺍﺑﻡ ﺑﺒﺮﺩ ...
ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺁﺩﻣﯽ ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﺁﺩﻡ ﻧﯿﺴﺘﻢ ...