رفتن عجیب آدم را دلگیر میکند

.
.
.
رفتن عجیب آدم را دلگیر میکند،
مچاله میشود گوشه ای و غم به خاطراتی که کنارش مانده است میزند.
اما گاهی رفتن اجباریست،
نه میتوانی بمانی و نه راهی برای ماندن میماند،
رفتنی که یقه ی اندکی از مرد ها را میگیرد و با خود میبرد.
همان مرد هایی که تمام زندگیشان را 
زمین میخورند و وقتی بلند میشوند
صد ها سال عمر کرده اند،
حتی از مرد شدن هم گذشته اند و 
دیگر پیر شده اند.
ساده بگویم،
سربازی رفتن کسی را مرد نمیکند،
این ماندن است که آدم را مرد میکند،
ماندن پای دلی،
ماندن پای خاطراتی،
قولی،
یا آدمی ... ‌