درسنامه مهدویت

درسنامه مهدویت
نام‌های مادر حضرت مهدی ع

در کانون خانواده امام عسکری ، آن بانوی گرامی را به نام‌های مختلفی از قبیل: «نرجس»، «سوسن»، «صقیل» (یا «صیقل»)، «حدیثه»، «حکیمه»، «ملیکه»، «ریحانه» و «خمط» صدا می‌زدند.
از دیدگاه یکی از پژوهشگران علت تعدّد نام‌های آن بانو، می‌تواند چند چیز باشد:
۱. علاقه و محبت فراوان مالک او به وی، باعث شده بود با بهترین اسم‌ها و زیباترین نام ها، او را صدا بزند. از این رو تمام نام‌های آن بانو، از اسامی گل‌ها و شکوفه‌ها است؛ چون مردم این صداها و نام‌های مختلف را شنیده بودند، می‌پنداشتند که تمام اینها اسامی آن بانوی بزرگوار است.
۲. این بانوی گرامی پس از اینکه وارد کانون خانواده امام شد، خط مشی و مسیر دیگری بر خلاف سایر کنیزان داشت؛ زیرا او مادرِ حضرت مهدی بود. او فشار و ظلم
ستمگران و حکومت‌ها را می‌دید و می‌دانست مدتی باید در زندان به سر برد. او می‌دانست که باید برای حفظ خود و فرزند گرامی اش، نقشه‌هایی بیندیشد، تا حاکمان وقت، ندانند صاحب کدام نام را باید زندانی کنند و حامل نور مهدی کیست. بر این اساس هر روز نامی تازه برای خود می‌نهاد و در خانواده امام او را به این نام‌ها می‌خواندند تا دشمنان خیال کنند که این نام‌های مختلف، مربوط به چند نفر است و نفهمند این اسامی، همه مربوط به یک نفر است.
[۱]: پژوهشی در زندگی امام مهدی و نگرشی به غیبت صغرا، ص ۲۰۴ و ۲۰۵.

#درسنامه‌مهدویت
#مهدویت #امام‌مهدی ع
#امام‌زمان ع
#امام‌حسن‌عسکری ع