‍ بیخودی نیست که اسم گل ها را

‍ بیخودی نیست که اسم گل ها را
از اسم زن ها انتخاب کرده اند ،
مثلا آقا هوشنگ جز یک سبیل پر پشت
چه دارد که بتواند اسم یک گل باشد ،

گل ظرافت دارد ،
ظرافت در رنگ ، نقش
و دیگری در بو
زن ها هم همینند

همه ی گل ها آنقدر ها هم که باید زیبا نیستند ،
و بعضی خیلی زیبا هستند و آنقدر که باید عطر خوشی از خودشان متساعد نمی کنند ،
یکی هم که زیباست و خوشبو شاید آنقدر ها عمر نکند ،

زن ها همه شان گلِ گلند
یکی زیباست که چشم های همه را خیره می کند ،
یکی مهربانی اش جلوه می کند ،
یکی دست پخت دارد بیا و ببین ،
یا مثلا یکی آنقدر خوش ذوق است ،
سبزی پلو را میریزد توی سینی قلم کاری شده ی اصفهان ،
ماهی شکم پر را طوری می آراید که ماهی بیچاره اگر جان داشت حتما یک سلفی می گرفت ،
یکی هم فقط بلد است حرف بزند ،
همین خوب حرف زدن ، کم چیزی نیست ،

اینکه خستگی یک شب کشیک را با دو کلمه از تن آقا در کند آخرِ همه ی ظرافت هاست ،

بعضی خانم ها هم هستند اهل ساز و آواز و دهل ، یک چنگی به تار بزنند ، قند توی دل مردشان آب می کنند ،

یک زن هایی هستند چشم هایشان حکم سلاح دارد ، با همان ریملی که از دوشنبه بازار خریده اند تو را به رگبار می بندند ،

دیده اید بعضی گل ها هستند برگ هایشان بهتر از خودشان ، بعضی زن ها هستند موهایشان بهتر از صورت ساده شان ،

همین موهای مشکی رنگ نخورده را بلند می کنند ، می گذارند میان یک گلِ سر توپ توپی و تو هلاک می شوی

زن ها همه از دم گل تشریف دارند ،
شما ببین کدام بیشتر به گلدان دلت می آید ،

آب و نان از تو ، ریشه از او ، و به همین سادگی عشق گل می کند .