با همـه‌ی بی ســر و سامانی‌ام

با همـه‌ی بی ســر و سامانی‌ام
باز به دنبـال پریشانی‌ام

طاقت فرســـودگی‌ام هیچ نیست
در پی ویـــران شدنی آنی‌ام
آمده‌ام بلکه نگاهـــم کنی

عاشق آن لحظه‌ی طوفانی‌ام
دلخوش گـــرمای کسی نیستم

آمده‌ام تا تـــو بسوزانی‌ام
آمده‌ام با عطش سال‌ها
تا تو کمی عشــــق بنوشانی‌ام

ماهی برگشــــته ز دریا شدم
تا تو بگـــیری و بمیرانی‌ام

خوب‌تـــرین حادثه می‌دانمت
خوب‌ترین حادثه می‌دانی‌ام؟
حرف بزن ابر مــــرا باز کن

دیـــر زمانی است که بارانی‌ام
حــرف بزن، حرف بـــزن،

سال‌هـاست

تشنــه‌ی یک صحبــت طولانی‌ام
ها به کجا میکشی‌ام خوب من؟

ها نکشــانی به پشیمـانی‌ام!