زن ڪه بیش از حدّ براے مرد،مرهم مے شود

زن ڪه بیش از حدّ براے مرد،مرهم مے شود
مثلِ حوّا عاقبت پاسوزِ آدم مے شود !
وسعت اندوه از حدے ڪه بالا مے رود
شعله ے احساس نورش در عوض ڪم مے شود
یادمان باشد اگر در عشق ڪوتاهے ڪنیم
عشق درجا مے زند دنیا جهنّم مے شود
آن ڪه عمرے بے توقّع عشق ورزے مے ڪند
در مقام و منزلت هم شأنِ حاتم مے شود
راز دل را لایقے جز سینه ے دلدار نیست
واے از آن روزے ڪه هر بیگانه محرم مے شود
فرق دارد عشق و عادت،عشق یعنے بے تو،مرگ
تَرکِ عادت با ڪمے دارو فراهم مے شود
مرد مے فهمد غرورِ سروْ وقتے بشڪند
گاه حتے با نسیمے قامتش خم مے شود