کجاها نباید بخندی.پس نخند....

کجاها نباید بخندی.پس نخند....
بهسر آستین پاره ی کارگری که دیوارت را میچیند وبه تو میگوید ارباب......نخند

به پسرکی که آدامس می فروشد وتو هرگز نمیخری ..نخند

به دبیری که دست وعینکش گچی ست ویقه ی پیراهنش جمع شده ...نخند

به پلیسی که در سر چهار راه با کلاهش صورتش را باد می زند....نخند

به دست پدرت. به جاروی مادرت. به راننده ی چاق اتوبوس.
به رفتگری که در گرمای تابستان کلاه پشمی به سردارد..
به راننده ی آژانسی که از خستگی چرت میزند.
به پارگی جوراب کسی در مجلسی...
به پشت و رو بودن چادر پیرزنی در خیابان....
به اشتباه لفظییک دوست....
نخند....
نخند که دنیا ارزش تمسخر دیگران را ندارد.
تو هرگزنمیدانی هر یک از این آدم ها چه دنیای بزرگ وپر دردسری دارند.

آدم هایی که هر کدام برای خودو خانواده ای همه چیز وهمه کسند...
آدمهای که برای زندگی تلاش میکنند....
بار می برند......
بی خوابی میکشند.....
کهنه می پوشند.
سرما و گرما را تحمل میکنند....
وگاهی خجالت میکشند.

خیلی ساده نخند دوست من نخند.. ..