ستاره‌ای از بی‌ نهایت‌ها می‌‌آید و چشمکی می‌زند و می‌‌رود

ستاره‌ای از بی‌ نهایت‌ها می‌‌آید و چشمکی می‌زند و می‌‌رود

ابری با دل‌ پر آب می‌‌آید و در دشتی باران را می‌‌زاید و میرود

رعد و برقی‌ می‌‌خورد و خورشید تصویر رنگین خودرا بر دانه باران در کنج آسمان می‌‌ کشد و میرود

 گلی‌ غنچه خودرا میگشاید و عطر خوش را می‌‌پاشد و  میرود

ماه می‌‌آید  و تصویر زیبای خودرا بر آبهای شب می‌‌کشد و میرود

شب می‌‌آید و میرود سال می‌‌آید و میرود  قرن‌ها می‌‌آیند و میروند 

جلال و شوکت‌ها می‌‌آیند و میروند فتنه‌ها و جنگها می‌‌آیند و میروند

تو آمدی و خواهی‌ رفت آنچه که می‌‌ماند خوبی‌‌ها و بدی‌ها هستند  که در اذهان تا ابد زنده می‌‌مانند  

پس بگذار تا آنچه از تو می‌‌ماند نیکی‌‌ها باشند برای آنها که می‌‌آیند