نامجون اینا رو کی مینویسی

[نامجون اینا رو کی مینویسی
پارت سوم
اگه می‌پرسین که آیا من باید اینجور زندگی کنم، بله. چون زندگی انسان همینه. ما انسان هایی با محدودیت هستیم که نگران بیماری، بلا، فقر و انزوا هستیم و اگر بدشانس باشیم، هر لحظه زیر چاقو میوفتیم. زندگی بسی سخته و اگر در لحظه زندگی نکنین و لذت نبرین، در مقطعی به زندگی خود از دریچه غیرمنطقی و تحریف شده افسردگی و اضطراب نگاه خواهید کرد و در نهایت غیر قابل تحمل خواهد شد. در صورت عدم مراقبت، مغز میتونه بر امواج احساسات و افکار منفی سوار شه و به نقطه ای از درماندگی برسه. پس فقط به مغزتون اجازه ندین  که هر کاری میخواد رو انجام بده

شب ها که نمیتونم راحت بخوابم، بی سر و صدا به این فکر می کنم که چند نفر غیر از من به دلیل افسردگی و اضطرابشون مشکل خواب دارن. گاهی از طریق غم و اندوه بی پایان با افرادی که اسمشون رو نمیدونم ارتباط برقرار می کنم. از اونجایی که همه ما انسان هستیم، زندگی همه بسی بسیار دشواره. سپس، در رو به روی نشخوار فکری می‌بندم، احساس پتو روی بازوم رو حس میکنم و در صدای نفس‌های خانواده‌ام که همیشه شنیدم ، شادی تازه‌ای رو کشف می‌کنم. پس باز هم، من در لحظه حال زندگی می کنم، نه در گذشته و نه در آینده.

"گول مغزتونو نخورید - هو جی‌وون"