أنا بس بالکلام وذایب بحبّک

أنا بس بالکلام وذایب بحبّک

وأفکر بیک أنا فی لیلی ونهاری

إذا شفتک صدّک شو یصیر أنا بحالی

أظن یغمی علیّ وافقد إبصاری

تعال وصیر إلی بالحب غطا وفراش

ودفّینی بحنانک واعرف أسراری

أحبّک کالطفل من یهوی صدر أمّه

یموت من القهر لو فطمته إجباری

زرعتک بالعشق وردة وصرتلک مای

غصن حبّک شرب من أعذب أنهاری

أنا بدونک مثل بیت أنهدم ساسه

تعال ابنی أساسی وابدأ أعماری
حبیبی ارحم بحالی حن علی قلبی

أنا بهجرک دمع بعیونی ضل جاری

صرت أنت بقلبی کالنّبض والدم

وسمّیتک حبیبی ملهم أفکاری

تعال وخلی أیدک تشبک أیدیّ

واحضنّی وطفّی بالعشق ناری

وخلّی شفتی تشرب می شفافک

أرید بشفتک ترتوی أزهاری

أریدک کالحمامة تحط علی بیتی

وأریدک کالثریّا تنوّر بداری

تعال وصیر إلی أنت الهوا والمای
واریدک کلبلابل تسکن اشجاری
تعب قلمی وأنا اکتبلک قصائد حب

ولکن للأسف ما تفهم أشعاری