در زمینی که ضمیرِ من و توست

در زمینی که ضمیرِ من و توست

از نخستین دیدار، هر سخن، هر رفتار

دانه هاییست که می افشانیم

برگ و باریست که می رویانیم

آب و خورشید و نسیمش «مِهـــر» است

گر بدان گونه که بایست به بار آیـَد

زندگی را به دل انگیزترین چهره بیــارایَد...
دیدگاه ها (۱۱)

شب ها که سکوت است و سکوت است و سیاهیآوای تو می خوانَدَم از ل...

بیدار شو به دنیا سلام کن...نفسی عمیق بکش... هوا مال ماست...آ...

افق تاریـک،دنیا تـنگ،نومیدی توان فرساست، می دانم!ولیکن ره سپ...

روزی خواهم آمد و پیامی خواهم آورد...خواهم آمد گل یاسی به گدا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط