بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
اما نتیجه می‌گیرند که آن بیماری خاص، معلول این علّت می‌باشد. بدیهی است که کشف این رابطه بین دو پدیدۀ طبیعی و مادی، کار عقل است و البته عقل به نور علم می‌ بیند.
3 - می‌گویند: چون همه چیز بر پایه قوانینی طبیعی استوار و قابل فهم است، نیازی به عوامل ماورایی و إلهی وجود ندارد!
این نیز یک نظریۀ فلسفی است، هر چند فقط یک شعار بی‌منطق می‌ باشد و دلیلی بر آن اقامه نشده است! اما چرا نظریه‌پردازانی که جز طبیعت و ماده را قبول ندارند، با کشف هر علمی در طبیعت، زود با یک نظریۀ فلسفی، به جنگ خدا می‌روند؛ و چرا نظریۀ خود را با علوم طبیعی و تجربی، یا حتی عقلی فلسفی، به اثبات نمی‌ رسانند؟!
این سخن مانند آن است که کسی بگویند: چون چگونگی ساخت یک خودرو، یا بنای یک برج صد طبقه، مبتنی بر قوانین طبیعی می‌باشد و مانیز میتوانیم آن قوانین را بفهمیم، پس دیگر نیازی به سازنده ندارند!
آیا اگر بشر کشف کرد که بذر چگونه در خاک می‌روید، و خاک، آب، نور و انرژی خورشید، و آمد و شد شب و روز، باران، باد و ...، چه نقشی در رویش آن دارند، یعنی بذر، زمین، آب، آفتاب و سایر عوامل مؤثر، نیازی به پدیدآورنده ندارند؟!
4 - هر پدیدۀ مادی و عنصر طبیعی، نیازش به پدیدآورنده و علّت پیدایشش را نشان می‌دهد؛ اما اینها از کجا فهمیدند که چون قوانینی بر طبیعت حاکم است، پس نیازی به عوامل ماورایی یا إلهی باقی نمی‌ ماند؟!
پرسش خداوند سبحان از عقل : خداوند علیم و حکیم، پس از موهبت عقل به انسان، کتاب خلقتش را به روی او گشود و در کتاب وحی، با اشاره به آنها، امر نمود که کتاب خلقت، طبیعت و جهان ماده را نیز با دقت، تفکر و تعقل بخوانید؛ اما هیچگاه طبیعت و ماده را مخاطب پرسش قرار نداده است، مثلاً از زمین نمی‌پرسد که تو چگونه خلق شدی؟! چرا که اولاً خودش خلق نموده است و ثانیاً پرسش، همیشه برای عقل فکور و پاسخگو طرح می‌شود؛ لذا به انسان فرموده که نگاه کن خودت چگونه خلق شدی؟ حیوان چگونه خلق شده، آسمان چگونه مرتفع گردیده، زمین چگونه برای شما مسطح شده که روی آن زندگی کنید، شب و روز چگونه پدید می‌آیند، بذر چگونه می‌روید، و هر کدام چه نقش و آثاری در چرخۀ حیات طبیعی و عقلی دارند؟! و بفهم که خالق علیم، حکیم و قادری وجود دارد که خودش دیگر ماده و پدیده نیست.
خداوند سبحان، به عقل سالم می‌ فرماید: تو با مطالعۀ طبیعت و ارجاع یافته‌ها به عقل، دانستی که چیزی خود به خود پدید نمی‌آید؛ حتی اگر بگویی جهان از مادۀ اولیه به وجود آمده، همان ماده نیز نیاز به پدید آورنده داشته است،(ادامه دارد...)