با بهانهِ های واهی کرد با ما قهر رفت

با بهانهِ های واهی کرد با ما قهر رفت
زندگی را در نبودش کرد هرشب زهر رفت

خُرَّم آبادِ دلم را دید با خود دیدنیست
زود آمد،کرد ما را مثل خرمشهر رفت

عاشقش بودم نفهمیدم دلش عاشق نبود
تا شدم آواره و سرگشته ی این دهر رفت

گفته بود آخر مرا در غم شناور می کند
با صداقت گفت آخر شد دو چشمم نهر رفت

من دخیلم توی کاهش دادنِ افراد شهر
هر که شد معشوقه ام خندید و بعد از شهر رفت
سرگشته
#سهراب_عرب_زاده