میگه این آدمی که میبینم ، دیگه اون آدمِ قدیم نی

میگه این آدمی که میبینم ، دیگه اون آدمِ قدیم نی
میگه چرا تاچِت فرق کرده ، میزنی آهنگِ قدیمی
آخه ، قدیما هروقت میدیدمش ، یه آهنگِ جدید یه برنامه نو بود
بهش ، میگفتم اینو همیشه که نورِ راهَم ، چشای براقِ تو بود

میگه اون دستات دیگه دستای قدیم نی ، میده بوی غریبه هارو
هی میگه دیگه خودِ واقِعیمو بد شناخته ، نمیخوره فریبِ مارو
میگه اون دستات دیگه دستای قدیم نی ، میده بوی غریبه هارو
هی میگه دیگه خودِ واقِعیمو بد شناخته ، نمیخوره فریبِ مارو

آدامسِشو بد میجویید ، وسطِ حرفِ جمع میدویید
با دهنِ پُر حرف میزد ، اونم حرفِ بد بیخودی
بد بود بعد هی میگفت بدبین شدی
هی صداشو بلند میکرد دعوا راه مینداخت
بعد هولَم میکرد ، دروغاشَم که در سطحِ المپیکَن
تا بحثِ درآمد میشد ، همه جا میشد ذینفع میچاپید
بیشعور بود ادب نداشت مهمون نشسته بود میرفت میخوابید
راجع به همه چی نظر میداد ، فِک میکرد که عقلِ کله
ردِّ خُله از خودِش هیچی نیست ، صحبتاشَم که همه نقلِ قوله

میگه اون دستات دیگه دستای قدیم نی ، میده بوی غریبه هارو
هی میگه دیگه خودِ واقِعیمو بد شناخته ، نمیخوره فریبِ مارو
میگه اون دستات دیگه دستای قدیم نی ، میده بوی غریبه هارو
هی میگه دیگه خودِ واقِعیمو بد شناخته ، نمیخوره فریبِ مارو

یه زمان اون همه چیزَم بود
میگه ، درستَم میگه
ولی الآن عکساشو میریزم دور
اینه ، درستَم اینه
وقتی من ، احتیاج بهش داشتم
اون گذاشت رفت ، گفت معذرت
ما به دردِ هم نمیخوریم
رفت و گشتاشو زد ، بهتر پیدا نکرد
حالا برگشته ، دستمالی و الکلی
میگه از همه بهترم
وقتی من ، احتیاج بهش داشتم
اون گذاشت رفت ، گفت معذرت
ما به دردِ هم نمیخوریم
رفت و گشتاشو زد ، بهتر پیدا نکرد
حالا برگشته ، دستمالی و الکلی
فکر کرده که من خَرَم

میگه اون دستات دیگه دستای قدیم نی ، میده بوی غریبه هارو
هی میگه دیگه خودِ واقِعیمو بد شناخته ، نمیخوره فریبِ مارو
میگه اون دستات دیگه دستای قدیم نی ، میده بوی غریبه هارو
هی میگه دیگه خودِ واقِعیمو بد شناخته ، نمیخوره فریبِ مارو