چشم هایش به من عطش را فهماند

چشم هایش به من عطش را فهماند
عطشی که باورش پر آب است
عطشی که
یک عمیق از رویاست
ضربانی که تبش ، بی تاب است
منظر پاکیِ دل بود همان چشمانی
که به باور چو رسید
باران شد
و دل از غربت آن
همچو کویر
از تموزِ عطشت ،
عریان شد
#شهزاد