ارغوان این چه رازی است که هر بار بهار با عزای دل ما می آی

ارغوان این چه رازی است که هر بار بهار با عزای دل ما می آید؟! که زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است وین چنین بر جگر سوختگان داغ برداغ می‌افزاید؟! ارغوان پنجه خونین زمین دامن صبح بگیر وز سواران خرامنده خورشید بپرس کی بر این دره‌ی غم می‌گذرند؟!