هفت رکن تربیت سیاسی کودک و #نوجوان
هفت رکن تربیت سیاسی کودک و #نوجوان
با بازگشایی مدارس، فرزندان ما دوباره از محیط نسبتاً کنترل‌شده خانواده وارد دنیای گسترده‌تری می‌شوند؛ دنیایی شامل مدرسه، دوستان و جامعه.
از اینجا به بعد، دیگر نمی‌توانیم همه چیزهایی را که می‌بینند و می‌شنوند کنترل کنیم. همچنین نمی‌توانیم هر بار که با پرسشی، شبهه‌ای یا موج فکری تازه‌ای روبه‌رو می‌شوند، خودمان را به آب بزنیم و نجاتشان دهیم.
بنابراین، نباید فقط «ناجی غریق» فرزندانمان باشیم؛ بلکه باید «مربی شنا»ی آنان باشیم تا خودشان شنا کردن و رسیدن به ساحل امن را بیاموزند.
#تربیت ابعاد گوناگونی دارد و به تربیت دینی، علمی یا جسمی محدود نمی‌شود. ممکن است فردی دین‌دار، دانشمند و سالم باشد، اما از #تربیت_سیاسی برخوردار نباشد؛ نداند به کجا تعلق دارد، چه مسائلی برای #سرنوشت ملت اهمیت دارد، نتواند #خبر را از #شایعه تشخیص دهد یا با نخستین بحران دچار ناامیدی شود.
در چارچوب تربیت سیاسی، می‌توان هفت رکن اصلی را در نظر گرفت:
۱. #هویت اسلامی ـ ایرانی•
فرزند باید بداند کیست، به چه تاریخ و فرهنگی تعلق دارد و اسلام و ایران چه جایگاهی در هویت او دارند.
۲. ولایت فقیه
رابطه کودک و نوجوان با رهبری نباید صرفاً عاطفی باشد. او باید متناسب با سن خود، جایگاه ولایت فقیه، نقش رهبری و منظومه فکری ایشان را بشناسد.
۳. تصویر روشن از آینده
کودک و نوجوان باید تصویری امیدوارکننده از آینده داشته باشد؛ هم آینده شخصی خود و ایران را بشناسد و هم با آینده‌ای آشنا شود که در جهان‌بینی دینی با مفهوم انتظار و ظهور پیوند دارد.
۴. مجاهدت، تلاش و پشتکار
فرزند باید بیاموزد که هدف‌های بزرگ بدون زحمت به دست نمی‌آیند؛ کار را نیمه‌کاره رها نکند، سختی‌ها را تحمل کند و پس از شکست دوباره برخیزد.
۵. ایثار، فداکاری و شهادت‌طلبی
باید از کودکی بداند که زندگی فقط به «من» و خواسته‌های من محدود نمی‌شود. گاهی لازم است برای خانواده، دیگران، جامعه و آرمان‌های بزرگ‌تر، از بخشی از خواسته‌ها و آسایش خود بگذرد.
۶. همبستگی، وحدت کلمه و اتحاد
تربیت سیاسی یعنی آموختنِ «ما» شدن؛ یعنی توانایی همکاری با دیگران، تحمل اختلاف‌ها و ایستادن در کنار یکدیگر برای رسیدن به اهداف مشترک.
۷. بصیرت و قدرت تحلیل سیاسی
کودک و نوجوان باید یاد بگیرد هر خبری را فوراً نپذیرد؛ منبع خبر را بررسی کند، خبر را از تحلیل جدا بداند، روایت‌های مختلف را ببیند، سؤال بپرسد و با تکیه بر قدرت تشخیص خود به جمع‌بندی برسد.
بنابراین، تربیت سیاسی یعنی فرزندمان را برای زندگی در جهانی آماده کنیم که نمی‌توانیم همه امواج آن را کنترل کنیم.
✍️ #محمد_سرشار
پ.ن:
این مطلب از محمد عزیز را در کانال بله او خواندم و فکر کردم بسیار به اندیشه و نگاه من نزدیک است.
با بازگشایی مدارس، فرزندان ما دوباره از محیط نسبتاً کنترل‌شده خانواده وارد دنیای گسترده‌تری می‌شوند؛ دنیایی شامل مدرسه، دوستان و جامعه.
از اینجا به بعد، دیگر نمی‌توانیم همه چیزهایی را که می‌بینند و می‌شنوند کنترل کنیم. همچنین نمی‌توانیم هر بار که با پرسشی، شبهه‌ای یا موج فکری تازه‌ای روبه‌رو می‌شوند، خودمان را به آب بزنیم و نجاتشان دهیم.
بنابراین، نباید فقط «ناجی غریق» فرزندانمان باشیم؛ بلکه باید «مربی شنا»ی آنان باشیم تا خودشان شنا کردن و رسیدن به ساحل امن را بیاموزند.
#تربیت ابعاد گوناگونی دارد و به تربیت دینی، علمی یا جسمی محدود نمی‌شود. ممکن است فردی دین‌دار، دانشمند و سالم باشد، اما از #تربیت_سیاسی برخوردار نباشد؛ نداند به کجا تعلق دارد، چه مسائلی برای #سرنوشت ملت اهمیت دارد، نتواند #خبر را از #شایعه تشخیص دهد یا با نخستین بحران دچار ناامیدی شود.
در چارچوب تربیت سیاسی، می‌توان هفت رکن اصلی را در نظر گرفت:
۱. #هویت اسلامی ـ ایرانی•
فرزند باید بداند کیست، به چه تاریخ و فرهنگی تعلق دارد و اسلام و ایران چه جایگاهی در هویت او دارند.
۲. ولایت فقیه
رابطه کودک و نوجوان با رهبری نباید صرفاً عاطفی باشد. او باید متناسب با سن خود، جایگاه ولایت فقیه، نقش رهبری و منظومه فکری ایشان را بشناسد.
۳. تصویر روشن از آینده
کودک و نوجوان باید تصویری امیدوارکننده از آینده داشته باشد؛ هم آینده شخصی خود و ایران را بشناسد و هم با آینده‌ای آشنا شود که در جهان‌بینی دینی با مفهوم انتظار و ظهور پیوند دارد.
۴. مجاهدت، تلاش و پشتکار
فرزند باید بیاموزد که هدف‌های بزرگ بدون زحمت به دست نمی‌آیند؛ کار را نیمه‌کاره رها نکند، سختی‌ها را تحمل کند و پس از شکست دوباره برخیزد.
۵. ایثار، فداکاری و شهادت‌طلبی
باید از کودکی بداند که زندگی فقط به «من» و خواسته‌های من محدود نمی‌شود. گاهی لازم است برای خانواده، دیگران، جامعه و آرمان‌های بزرگ‌تر، از بخشی از خواسته‌ها و آسایش خود بگذرد.
۶. همبستگی، وحدت کلمه و اتحاد
تربیت سیاسی یعنی آموختنِ «ما» شدن؛ یعنی توانایی همکاری با دیگران، تحمل اختلاف‌ها و ایستادن در کنار یکدیگر برای رسیدن به اهداف مشترک.
۷. بصیرت و قدرت تحلیل سیاسی
کودک و نوجوان باید یاد بگیرد هر خبری را فوراً نپذیرد؛ منبع خبر را بررسی کند، خبر را از تحلیل جدا بداند، روایت‌های مختلف را ببیند، سؤال بپرسد و با تکیه بر قدرت تشخیص خود به جمع‌بندی برسد.
بنابراین، تربیت سیاسی یعنی فرزندمان را برای زندگی در جهانی آماده کنیم که نمی‌توانیم همه امواج آن را کنترل کنیم.
✍️ #محمد_سرشار
پ.ن:
این مطلب از محمد عزیز را در کانال بله او خواندم و فکر کردم بسیار به اندیشه و نگاه من نزدیک است.
- ۵.۳k
- ۱۰ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط