پلاستونیسم مکتب افلاطون

پلاستونیسم (مکتب افلاطون)

پلاتونیسم نام فلسفه منسوب به افلاطون است که در کتاب جمهوری از آن بحث نموده و شامل فلسفه علوم و متافیزیک و سیاست است.

اصول عقاید سیاسی:

1.قدرت دولت:منوط است به میزان اطاعت اتباع کشور از دستور دولت

2.عدالت دولت:عبارت است از حفظ قدرت دولت.

عدالت مربوط است به نظم اجتماعی که محدود به زمان و مکان و اتباع همان کشور بوده و قابل تغییر است.

3.ملیت:هر انسان متعلق به جامعه کوچکی است موسوم به دولت یا کشور در آن زندگی می کند نه متعلق بخ جامعه و بالاتر از آن (و به جامعه جهانی) و لذا محکوم به اطاعت از قانون دولت می باشد.

4.جنگ:سبب وجود حکومت است و حکومت اساس دولت،بدون جنگ قریحه عالی آدمی نمو نمی کند.

اگر چه جنگ خوب نیست ولی ممکن است لازم باشد.جنگ ناشی از مطامع و حاجات است.

5.خانواده:برای یک دولت و یک کشور باید حد مناسب و ایده آلی از تعداد خانوار داشت.

6.کشورهای جهان:باید از یکدیگر مجزا باشند و تماسی با یکدیگر نداشته باشند،در این صورت تصادمی نخواهد داشت.

این ماده تقریبا معادل است با نظریه ای که در فلسفه معاصر به اوتارکی یا استقلال اقتصادی معروف است و منظور از آن بی نیازی هر کشور است.در تهیه مواد در داخله و سلب احتیاج نسبت به کشورهای بیگانه شود.

نئوپلاتونیسم (فلسفه افلاطونی جدید) نام فلسفه ای است منسوب به مکتب فلسفی اسکندریه در قرن سوم میلادی که ترکیبی است از عناصر و افکار یهود و فلسفه یونان و میتی کیسم شرقی و بعدها منتقل به روم گردیده از عناصر مسیحیت نیز بدان افزوده شد.

#پلاستونیسم
#واژگان_سیاسی #سیاست #ادبیات_سیاسی