گلی‌ بسیار زیبا در بیابان روئیده بود انقدر زیبا بود که چش

گلی‌ بسیار زیبا در بیابان روئیده بود انقدر زیبا بود که چشم‌ها را بسوی خود می‌‌کشاند

حاکمی که از بیابان می‌گذاشت  آن گٔل زیبا را دید خوشش آمد و آن گٔل را از ریشه در آورد

و او‌را در گلدانی از طلا کاشت و در قصر خود قرار داد

گٔل رفته رفته بیمار و پژمرده‌ گردید و زیبایی خودرا از دست داد حاکم او‌را از ریشه در آورد و بدور انداخت

از قضا باد آمد و گٔل را با خود به بیابان برد گٔل ریشه در خاک دوانید زیباتر از قبل روئید و بیابان پر از گٔل زیبا