زلال کہ باشے...

زلال کہ باشے...
سنـگ هم با تـو شـکوفا مےشود
و شیدایت مےکند

تا روشناے صبـح و
شلوغے شہر
راهے نیسـت

مےروم و حیـران مےشوم
میـان کوچہ ها
غبار خواهے شست
و تیرگے را...
و بہ رقص مےکشانے
دل هر کہ تـو را دید...

تا جویـبار برو و نمان
کہ تـو از نسل بارانے
و زائیـده ے رود...

زلال کہ باشے
عشـق حیرانت مےکند
و دیـگر بار گـم نمےشویم
در تکرار کوچہ ها...