انگار که

انگار که
سنجاق شدی به یه جایی،
یه جایی تو گذشتت؛
از صدتا سنجاقی‌ که بهت بوده تونستی ۹۰تاش رو جدا کنی و به اینجا برسی ولی اون دَه‌تای باقی مونده دارن نَخ‌کِشِت می‌کنن، یه قسمتایی از تو همیشه تو گذشته
جا می‌مونه .