داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ اﻣﺸﺐ از ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ
داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ اﻣﺸﺐ از ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ
ﺷﮑﻞ ﯾﮏ ﺷﺎﺧﻪ ی ﺧﺸﮑﯽ ﺷﺪﻩ ام
ﺷﮑﻞ ﯾﮏ ﻧﺎﻟﻪ ﮐﻪ از ﺣﻨﺠﺮ ﺟﻐﺪی آﯾﺪ ، ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻣﺮغ اﺳﯿﺮ ﻗﻔﺲ و زﻧﺠﯿﺮم اﻣﺸﺐ از ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻣﺎر ﺑﺨﻮد ﻣﯿﭙﯿﭽﻢ ﻧﻔﺴﻢ ﻣﯿﮕﯿﺮد ﮔﻮﺷﻬﺎﯾﻢ داغ اﺳﺖ ﻏﺮق ﯾﮏ ﻓﮑﺮ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺷﺪﻩ ام ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﻋﺸﻖ ﻫﻢ وﺻﻠﻪ ی ﻧﺎﺟﻮری ﺑﻮد روی ﭘﯿﺮاﻫﻦ ﺑﯽ رﻧﮓ دﻟﻢ ﻫﻤﻪ ی آﺑﺎدی ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﻣﺠﻨﻮﻧﻢ اﻣﺸﺐ از ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ روح ﻣﻦ رﻧﺠﻮر اﺳﺖ ﺣﺲ ﯾﮏ آدم ﺑﯿﮑﺲ دارم ﮐﺎﺳﻪ ی ﺣﻮﺻﻠﻪ ام ﻟﺒﺮﯾﺰ اﺳﺖ ﻣﻦ ﮔﻤﺎن ﻣﯿﮑﺮدم ﯾﺎر ﻓﺮاوان دارم ﻟﯿﮏ اﻣﺸﺐ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ روﺷﻦ ﺷﺪ
ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ ﺧﻮد ﭘﯽ ﺑﺮدم
!... ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ
ﺷﮑﻞ ﯾﮏ ﺷﺎﺧﻪ ی ﺧﺸﮑﯽ ﺷﺪﻩ ام
ﺷﮑﻞ ﯾﮏ ﻧﺎﻟﻪ ﮐﻪ از ﺣﻨﺠﺮ ﺟﻐﺪی آﯾﺪ ، ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻣﺮغ اﺳﯿﺮ ﻗﻔﺲ و زﻧﺠﯿﺮم اﻣﺸﺐ از ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻣﺎر ﺑﺨﻮد ﻣﯿﭙﯿﭽﻢ ﻧﻔﺴﻢ ﻣﯿﮕﯿﺮد ﮔﻮﺷﻬﺎﯾﻢ داغ اﺳﺖ ﻏﺮق ﯾﮏ ﻓﮑﺮ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺷﺪﻩ ام ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﻋﺸﻖ ﻫﻢ وﺻﻠﻪ ی ﻧﺎﺟﻮری ﺑﻮد روی ﭘﯿﺮاﻫﻦ ﺑﯽ رﻧﮓ دﻟﻢ ﻫﻤﻪ ی آﺑﺎدی ﻓﻬﻤﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﻣﺠﻨﻮﻧﻢ اﻣﺸﺐ از ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ روح ﻣﻦ رﻧﺠﻮر اﺳﺖ ﺣﺲ ﯾﮏ آدم ﺑﯿﮑﺲ دارم ﮐﺎﺳﻪ ی ﺣﻮﺻﻠﻪ ام ﻟﺒﺮﯾﺰ اﺳﺖ ﻣﻦ ﮔﻤﺎن ﻣﯿﮑﺮدم ﯾﺎر ﻓﺮاوان دارم ﻟﯿﮏ اﻣﺸﺐ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ روﺷﻦ ﺷﺪ
ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ ﺧﻮد ﭘﯽ ﺑﺮدم
!... ﺗﻨﻬﺎﺋﯽ
- ۴۴۱
- ۰۳ اسفند ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط