دارم ز غم فراق یاری که مپرس

دارم ز غم فراق یاری که مپرس
روز سیهی و شام تاری که مپرس

از دوری مهر دل فروزی است مرا
روزی که مگوی و روزگاری که مپرس


فکر نمیکردم روزی برسه که بدون کسی بشه زندگی کرد..حالا به اون نقطه رسیدم که بدون تو ثانیه ای که نه صدم ثاتیه ای هم نمیشه زندگی کرد..زندگی بدون تو میشه مرگ تدریجی..زندگی بدون تو یعنی یخ زدن،روزمردگی..بدون تو دنیا یه قفس تنگ و تاریک و سیاه بیشتر نیست...
یا مرتضی علی..تورو به این شبهات کمکمون کن
تمام زندگیم..همنفسم..محبوب من..عشق پاکم..میمیرم برات...فدات بشم..عمرم..