کتمان نمی کنم که معماری آغوشت

کتمان نمی کنم که معماری آغوشت

تحسین احساسم را

بر می انگیزد

وقتی

در آستانه ی انحنای با شکوه اندام تو می ایستم

ولی

گه گاهی

دست مرابگیر

و به مهمانی مهربانی شعورت ببر

عظمت تو

پشت برهنگی زنانه ات

به فراموشی قضاوت تاریخی سپرده شده است

که مردها نوشته اند