نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچیک از مردم این آبادی

نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچیک از مردم این آبادی
به حباب نگران لب یک رود قسم و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت
غصه هم میگذرد, آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند
لحظه ها عریانند, به تن لحظه ی خود جامه اندوه مپوشان هرگز