روز نوشت۱(البته الان شبه!)

روز نوشت۱(البته الان شبه!)

سلام!
دیروز داشتم به ای فکر میکردم که دوست داشتنی شدن یه چیزی مثل دندون درآوردنه!!(الان تو ضیح میدم آروم باشید:-) که بعد از یه موقعی خدا خودش به آدما میده حتی اگه اون آدم تونگاه اول زشتِ زشتِ زشت باشه!(هیچ آدمی زشت نیس همه هلو ان)وباتوجه به این که چند وقتیه همه تو لحظه هایی که حس میکنم بی ریخت ترین لحظه هاس واسم شروع به محبت واقعی(چشماشون!)میکنن،فک کنم خداداره کم کم به منم اینو میده البته میدونم دیره....

پ.ن:راجب تصویربگم!من از سیب متنفرم!!!وچندوقت پیش تو رژیم سلامتیم سیب بود(مردماااا)هروقت صبحامیرفتم از تویخچال سیب بردارم به سیبم میگفتم"چطوری میوه ی زشته بوگندو؟؟".....(جدی بشیم!)خدایارتون.