بسته ام بار غم و می کوچم از شهر شما

‍ ‍ بسته ام بار غم و می کوچم از شهر شما
خسته ام از این همه تنهایی و جور و جفا
مهر خوبان را ندیدم، روی خوبان را چه تلخ
هر چه دیدم در دو رنگی بود و یک دنیا ریا
دست تقدیرم نبود آن سان که بر من می گذشت
داده بودم عقل خود را دست دل تا ناکجا
یک مسلمانی ندیدم تکیه گاهم باشد وُ
هم غریب افتاده بودم در میان آشنا
می روم در کوی تنهایی بگیرم خانه ای
مهربانی تان ندیدم، رفتم از شهر شما