تاریخ فشردهء ایران - 03

تاریخ فشردهء ایران - 03
_______________________________________________________
پدید آمدن "شهرنشینی" و دین "مزدا یسنا" بدست سومریان "ایرانی تبار" ، و آغاز دشمنی برده دارهای سامی و یونانی با «سومر»
_______________________________________________________________________________________
از پیرامون (حدود) سال 11000 پ.ز. {1} ، بخشی از زیستندگان روستای "تپه آسیاب" {2} ، با آگاهی یافتن از بودش (وجود) سرزمین بارخیز (حاصلخیز) "میاندورود دجله فرات پدفرازی (جنوبی)" ، نخست به دو جائی که امروزه نزدیک شهرهای "بغداد" {3} و "کوت" عراق هستند ، نوبومروی (مهاجرت) کردند ، و سپس به قلمروگستری پرداختند و در همهء این سرزمین ، زیستا (ساکن) شدند {4} و در آنجا به کشاورزی و دامپروری پرداختند و «سومریان» نام گرفتند . یادآوری میشود که در آن هنگام ، تنها در رشته کوه زاگرس و کوه های هاتیا (آناتولی یا آسیای صغیر) و کوهستانهای اروپا "آدم های اندیشگر کالبد امروزی" زیست میکرده اند ؛ و میاندورود دجله فرات ، بیکاستانه (کاملا) دستنخورده (بکر) بود و آدمیانی در آنجا نمی زیستند .

سومریان سپس در میاندورود دجله فرات ، برای نخستین بار در جهان در پیرامون سال 5400 پ.ز. ، به فناوری "مس – سنگی" ، و در پیرامون سال 3800 پ.ز. به فناوری برنز دست یافتند ؛ و از سال 3700 پ.ز. ، خود را در "بلنددشت (فلات) ایران" ، "کوهستان زاگرس" ، میاندورود "کرخه کارون" ، "گیلان و مازندران" ، میاندورود "کورا-ارس" ، سرزمین "پونت – خزر" و "اروپا" گسترش دادند ؛ و پادشاهی های کوچک وبزرگ فراوانی همچون "پادشاهی ایلام" ، "پادشاهی جیرفت" ، "پادشاهی شهر سوخته" و..... را پدید آوردند.

از سال 3500 پ.ز. روند شکوفا شدن همایه های (جوامع) سومری آغاز شد و نوآوری های بسیاری ، بدست آنها پدید آمدند (1) (2) ، که شماری از آنها برابرند با : "دب (خط) و فناوری نوشتن" ، "سامانهء شمارش" ، "دانش ستاره شناسی" (3) ، "دانش شمارشگری (حساب)" ، "شهر" (4) ، "ساختمانهای بزرگ" ، "آموزشگاه" ، "چرتکه" ، "چرخ" ، "چم" (قانون) {1} ، "ابزارها و جنگفزارهای برنزی" ، "تورمان (شبکهء) آبیاری" {1} ، "ابزارها و جنگفزارهای برنزی و آهنی" ، "سخنسرائی" (ادبیات) ، "اندازگری" (مهندسی) ، "دستفشانی (رقص) پیشرفته" ، "ارتش" ، "ساعت آفتابی" ، "کرجی و کشتی کوچک" ، "مهر" {1} ، نواگری" (موسیقی) ، "رازیگری" (معماری) ، "فلزپول" (سکه) ، "سالشمار" (تقویم) ، "بازی تخت نرد" ، "پدیدهء تک همسری" ، "زیور" و ... .

ولی فرجاترین (مهم ترین) نوآوری سومریان "ایرانی تبار" ، پدید آوردن دین "مزدا یسنا" بود . سومریان "ایرانی تبار" ، از پیرامون (حدود) سال 3500 پ.ز. ، "رفته رفته" (بتدریج) دریافتند که هنگامیکه ترازش (تعادل) در بخشی از سرشت (طبیعت) ، برای گاهبازه ای (مدت زمانی) کوتاه برهم می خورد ؛ گرایشی خودکار که در خود سرشت (طبیعت) هست ، بکار می افتد ؛ و "ترازش" (تعادل) را دوباره در خودش (طبیعت) برپا می کند ؛ گرایشی که کارکرد (نقش) پروردگاری سرشت (طبیعت) را داشته است . سومریان "ایرانی تبار" ، این گرایش همیشگی سرشت (طبیعت) را "پویش جاودان سرشت" یا "مزدا" نامیدند ، و "خورشید" یا "آتش" را به سرنام (به عنوان) نماد "پویش جاودان سرشت" برگزیدند ؛ چون خورشید و آتش ، تنها پدیده هائی هستند که همواره در پویش (حرکت) و جوشش هستند . به همین چرائی (دلیل) است که به "مزدا یسنا" (پیروی از مزدا) ، "آئین میترا" یا "آئین مهر (خورشید)" نیز گفته اند .

سومریان "ایرانی تبار" ، سپس به این شناخت رسیدند که "بایدی کار" (وظیفهء) انسانها ، آنستکه خودشان را با این گرایش پایه ای سرشت (طبیعت) هماهنگ سازند ، و در راه ترازش (تعادل) و دادگری (عدل گستری) گام بردارند . آنها همچنین به این شناخت رسیدند که "پروردگار یا مزدا" به کسی یاری نمی رساند ، بلکه این انسان ها هستند که باید با هماهنگ کردن خود با " پروردگار یا مزدا" ، هم به خود ، هم به دیگران ، و هم به سرشت (طبیعت) یاری برسانند . آنها همچنین به این شناخت رسیدند که انسانهای برونانه (واقعا) "مزدا پرست" یا همان انسانهای برونانه (واقعا) "دادگر" (عادل) و "ترازشگرا" (تعادل گرا) را در همهء همایه ها (جوامع) میتوان یافت ، که در راستای گسترش دادن "داد" (عدل) و "ترازش" (تعادل) می کوشند ؛ ولی همچنین ، "اهریمن" ، یا همان "فز (جمع) {1} همهء آدم های نادادگر و ستمگر و نا ترازشگرا در هر گاهبرش (مقطع زمانی)" ، در راه نادادگری کردن و برهم زدن ترازش (تعادل) ، همواره کوشش می کنند . پس آنها به این شناخت نیز رسیدند که ، اگر "مزدا" پدیده ای سرتاسر (تماما) سرشتی (طبیعی) است ، "اهریمن" پدیده ای سرتاسر انسانی است ؛ چون در سرشت (طبیعت) ، نادادگری و ستم و ناترازش (ع