خوشبختی ام را گم کرده ام

خوشبختی ام را گم کرده ام
در کوله پشتی دوران هجده سالگی ...
لای کتابهای نخوانده دبیرستان ...
کنار باجه تلفنی که مهربانتر از هر همراه اول و آخری بود !
و تمام کسانش در دسترس
... و شاید پشت نگاه تو
که یادم نیست در کدام اصلی یا فرعی گمت کردم ...
اصلا چه فرقی میکند ... !؟
بازی کسل کننده ایست خوشبختی
میخواهم از اینجا تا ...
تمام زندگیم را آدامس بجوم !
و گاهی پوزخند
به هر آنچه که شما خوشبختی می نامیدش ... !