بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
اخلاص در دعا :
آن چه سبب می‌گردد خداوند منّان دعای بنده‌اش را مستجاب گرداند، الفاظ و کلمات دعا نیست، بلکه باور و اخلاص بنده به هنگام خواندن او و خواستن از اوست.
انسان هنگام گرفتاری، بیچارگی، به بن بست رسیدن و بسته دیدن تمامی راه‌ها، به یاد خدا می‌افتد و او را مخلصانه می خواند و از او گشایش می خواهد، و خداوند متعال نیز دعای خالصانۀ او را مستجاب می‌گرداند؛ اما برخی پس از رفع مشکل، نه تنها ناشکری می‌کنند، بلکه مشرک می شوند، یعنی شیاطین و هوای نفس را در بندگی و اطاعت، شریک می گردانند!
فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ -هنگامی كه سوار بر كشتی شوند و با خطر مواجه گردند خدا را با اخلاص میخوانند و غير او را فراموش میكنند اما هنگامی كه خدا آنها را به خشكی رسانيد و نجات داد، باز مشرك میشوند!( سوره عنکبوت آیه 65)
خدا چه می‌کند؟ : آدمی، اگر عاقل، مؤمن و بصیر نباشد، بسیار نادان، کوتاه‌بین و سطحی نگر می‌شود! او گمان می‌کند که تنها گرفتاریش همین بوده که مرتفع شده! گمان می کند که به اصطلاح، دیگر خرش از پُل گذشته است! گمان می کند که زندگی، همین چند روز دنیاست و گمان می‌کند که نعمت خدا، همین مادیات و اندکی چرب و شیرین دنیاست! اما نه فقط نیاز همین مقدار نیست - نه فقط تمامی مشکلات با بر خورداری از کار، درآمد و ثروت بر طرف نمی‌شود، بلکه زندگی با تمامی نیازها، فراز و فرودهایش، پس از مرگ نیز ادامه دارد و آخرتی در پیش است.
از این‌رو،برخوردخداوند سبحان، با بندگان طغیان کننده، پشت کننده، نافرمان و ناشکرش متفاوت است. در یک جمله فرمود: وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ - بخاطر بياوريد هنگامی را كه پروردگارتان اعلام داشت كه اگر شكر گزاری كنيد نعمت خود را برشما خواهم افزود و اگر كفران كنيد مجازاتم شديد است.(سوره ابراهیم آیه 7)
عذاب خداوند سبحان به این نیست که نعمتی را که داده، بازپس گیرد و یا سنگی از آسمان بر سر بندۀ نافرمانش فرود آورد و او را فوری به جهنم ببرد؛ بلکه :
1 - نعمت هدایت، رشد، کمال، عاقبت به خیری و قُرب به خودش را از او می‌گیرد؛
2 - نظر رحمت ومغفرت خودش را از او برمی گرداند؛
3 - ولایت سرپرستی او را بر عهده نمیگیرد تا تحت سرپرستی طاغوت درون هوای نفس و طاغوت‌های بیرونی، یعنی شیاطین جنّ و انس، به زندگی و راهش ادامه دهد.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
اخلاص در دعا :
آن چه سبب می‌گردد خداوند منّان دعای بنده‌اش را مستجاب گرداند، الفاظ و کلمات دعا نیست، بلکه باور و اخلاص بنده به هنگام خواندن او و خواستن از اوست.
انسان هنگام گرفتاری، بیچارگی، به بن بست رسیدن و بسته دیدن تمامی راه‌ها، به یاد خدا می‌افتد و او را مخلصانه می خواند و از او گشایش می خواهد، و خداوند متعال نیز دعای خالصانۀ او را مستجاب می‌گرداند؛ اما برخی پس از رفع مشکل، نه تنها ناشکری می‌کنند، بلکه مشرک می شوند، یعنی شیاطین و هوای نفس را در بندگی و اطاعت، شریک می گردانند!
فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ -هنگامی كه سوار بر كشتی شوند و با خطر مواجه گردند خدا را با اخلاص میخوانند و غير او را فراموش میكنند اما هنگامی كه خدا آنها را به خشكی رسانيد و نجات داد، باز مشرك میشوند!( سوره عنکبوت آیه 65)
خدا چه می‌کند؟ : آدمی، اگر عاقل، مؤمن و بصیر نباشد، بسیار نادان، کوتاه‌بین و سطحی نگر می‌شود! او گمان می‌کند که تنها گرفتاریش همین بوده که مرتفع شده! گمان می کند که به اصطلاح، دیگر خرش از پُل گذشته است! گمان می کند که زندگی، همین چند روز دنیاست و گمان می‌کند که نعمت خدا، همین مادیات و اندکی چرب و شیرین دنیاست! اما نه فقط نیاز همین مقدار نیست - نه فقط تمامی مشکلات با بر خورداری از کار، درآمد و ثروت بر طرف نمی‌شود، بلکه زندگی با تمامی نیازها، فراز و فرودهایش، پس از مرگ نیز ادامه دارد و آخرتی در پیش است.
از این‌رو،برخوردخداوند سبحان، با بندگان طغیان کننده، پشت کننده، نافرمان و ناشکرش متفاوت است. در یک جمله فرمود: وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ - بخاطر بياوريد هنگامی را كه پروردگارتان اعلام داشت كه اگر شكر گزاری كنيد نعمت خود را برشما خواهم افزود و اگر كفران كنيد مجازاتم شديد است.(سوره ابراهیم آیه 7)
عذاب خداوند سبحان به این نیست که نعمتی را که داده، بازپس گیرد و یا سنگی از آسمان بر سر بندۀ نافرمانش فرود آورد و او را فوری به جهنم ببرد؛ بلکه :
1 - نعمت هدایت، رشد، کمال، عاقبت به خیری و قُرب به خودش را از او می‌گیرد؛
2 - نظر رحمت ومغفرت خودش را از او برمی گرداند؛
3 - ولایت سرپرستی او را بر عهده نمیگیرد تا تحت سرپرستی طاغوت درون هوای نفس و طاغوت‌های بیرونی، یعنی شیاطین جنّ و انس، به زندگی و راهش ادامه دهد.(ادامه دارد...)
- ۵.۵k
- ۰۷ دی ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط