.

.
هر کدام از ما چیزی را که برایش با ارزش بوده از دست می‌دهد.
موقعیت‌های از دست رفته،
احساساتی که هرگز نمی‌توانیم به‌دست بیاوریم.... این بخشی از آن چیزی است که معنی‌اش زنده بودن است.
اما درون سرمان اتاق کوچکی است که آن خاطرات را در آن نگه می‌داریم.
اتاقی شبیه قفسه‌های توی این کتابخانه. و برای درک عملکردِ قلبمان باید مدام کارت‌های مرجع جدید درست کنیم.
باید هر چندوقت یک‌بار چیزها را گردگیری کنیم.
آن‌ها را هوا بدهیم، آب گلدان را عوض کنیم. 👤 هاروکی موراکامی 📚 کافکا در ساحل