اى خوش بحال و روز كسانى كه گاه گاه

اى خوش بحال و روز كسانى كه گاه گاه
دارد به لب تبسمى از لطف ، يارشان

من نيستم حسود ، ولى رشك ميبرم
بر آن كسان كه يار بود در كنارشان

آنانكه دل به يار ِ سفر كرده مى دهند
آواره مى شوند چو ما از ديارشان

اى باد صبحدم به عزيزان من بگو
دل گويدم كه كار ندارم به كارشان

سوزد دلم ز دورى و در ديده مى كشم
روزى اگر نسيم بيارد غبارشان

ما داغ هجر ديده و خورديم خون دل
از دست مردمى كه تفو بر تبارشان

عشّاق داغديده نخواهند لوح گور
بعد از وفات لاله دمد بر مزارشان . 💜