پارت سهون تو یکی از آهنگای سچان(این اهنگ سچان رو خودشون د

پارت سهون تو یکی از آهنگای سچان(این اهنگ سچان رو خودشون درمورد زندگی شخصی و شخصیت خودشون نوشته بودن):

[من هیچی ندارم
فقط یه عالمه حسرت و غبطه دارم
زیر آسمونی که هواپیما گذر می‌کنه و قاصدک‌ها پرواز میکنن،
خیلی سریع قدم بلند میشد
و تختم از دیروز کوتاه‌تر میشد
تختی که هرشب بدون اینکه خوابم ببره توش غلت میزدم و رویاهای بی‌شمارم رو میشمردم
زمین بازی اینقدر کوچیک بود که هر روز دستمو روی نقشه‌ی جهان میذاشتم
اینجوری که «یه روز باید به همه‌ی این جاهایی که علامت زدم برم»
اثر انگشتم عمیق روی نقشه میموند

از الان به بعد،
از وقتی خودمو به عنوان یه انسان بالغ تعریف کردم،
پشت هر امید، یه سایه است که دنبالش می‌کنه
وجود و حضورش بزرگتر از چیزیه که تصورشو میکردم
هربار که تلاش کردم تا یکی از سایه‌ها رو پاک کنم،
خودم هم ذره ذره عوض شدم
حتی نمیتونستم روزای بهتر رو تصور کنم
عصبانی و غمگین بودم، که بخاطر هر چیز بی‌معنا و بی‌ارزشی برچسب میخوردم]


به ۴ خط آخر دقت کنید:)