همیشه که نه؛_ گاهی آدمی_ دلش برای فاصله‌ها هم تنگ می‌شود.

همیشه که نه؛_ گاهی آدمی_ دلش برای فاصله‌ها هم تنگ می‌شود._ فاصله‌ی چشم‌ها تا لب_ فاصله‌ی خنده تا خنده‌ای دیگر_ و هر فاصله‌ای که شبیه دلتنگی_ حسِ نیست‌ شدن چیزی را می‌دهد_ که هنوز هست.... |سید محمد مرکبیان|