سالها کنار جاده ها نشستم و عابران برای پای پینه بسته ام ک

سالها کنار جاده ها نشستم و عابران برای پای پینه بسته ام کفش آوردند اما هیچ یک ندانستند که من محتاج همسفرم نه کفش *
دیدگاه ها (۵)

بزرگ ترین مصیبت برای یک انسان این است که:نه سواد کافی برای ح...

در مسیر باد بمان...تابوی مهربانیت تسخیر کند این شهر پراز بیه...

مراقب باشید بجای فرشته گرگرا در آغوش نکشید!!!اینجا دنیای مجا...

مخلوقات عجبی هستیمبرای گناهان خودمان وکیل هستیم و برای اشتبا...

سالها حسرت خوردیم و گریه کردیم برای امام حسین شهیدمان که چرا...

Lost code (part1)درست یک ربع بعد از حرکت ات توی اون جاده خبر...

Sometimes, the dearest person in our destiny is not meant to...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط