ﺍﯼ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ,

ﺍﯼ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ,
ﻏﺼﻪ ﻧﺨﻮﺭ,
ﺗﻮ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ؛ ﺑﺰﺭﮒ.
ﻭ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺳﻬﺮﺍﺏ:
ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﺰﺩﯾﮑﯿﺴﺖ..
ﺍﯼ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ!
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻏﻢ ﻭ ﻏﺼﻪ ﺑﺒﺎﺭﺩ،
ﺷﺎﯾﺪ,
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﻪﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺵ ﻏﻢ,
ﻭﭘﺲ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻧﺎﻣﺶ ﻫﺮﺩﻡ,
ﺁﺳﻤﺎﻥِ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺻﺎﻑ ﺷﻮﺩ؛
ﻭﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻫﻞ ﺯﻣﯿﻦ ﭘﺎﮎ ﺷﻮﺩ,
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﭼﺘﺮ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ,
ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻧﯽ...نروی...
ﻭ ﺩﮔﺮﺑﺎﺭ ﻧﮕﻮﯾﯽ :
....ﺳﻬﺮﺍﺏ؛ﻗﺎﯾﻘﺖ ﺟﺎﺩﺍﺭﺩ؟!