پارت

پارت ۶
پشت پنجره های خاموش


مرد پولدار : خب حالا می‌خوام ببرمت خونه ی جدیدت فردا صبح هم برات اطلاعات جایی که باید بری رو میفرستم


ناروتو : با...باشه


مرد پولدار : دیگه سوال نداری ؟


ناروتو : میتونم...اسمتونو بپرسم ؟


مرد پولدار : میتونی بهم بگی ایتاچی راننده حرکت کن


راننده ماشین شروع به حرکت کردن کرد و ناروتو هم کل مسیر رو فقط به زمین نگاه میکرد تا اینکه رسیدن به خونه ی جدید ناروتو


ایتاچی : ناروتو اینجا خونه ی جدیدته فردا هم وسایل رو از اون یکی خونه رو برات میارن


ناروتو : ممنون قربان


ناروتو از ماشین پیاده شد و وارد خونه شد


ناروتو داخل ذهنش : « لعنتی لعنتی یعنی کی... تو این زندگی چرا چرا ؟ مامان بابا شما چرا هیچی راجع به گذشته به من نگفتین ؟... »


ناروتو این حرف رو با خودش زد و روی زمین نشست و آهی کشید


ناروتو : خب حداقلش ایتاچی مرد خوبی بود و مجبورم نکرد که شغل دوم رو انتخاب کنم...


ناروتو همونجا روی زمین دراز کشید و خوابید...


فردا صبح
ناروتو با نوری که از پنجره های رو به روش داشت میومد بیدار شد و خودشو جمع و جور کرد و اولین کاری که کرد گوشیش رو چک کرد ایتاچی به ناروتو همین چند دقیقه ای پیش پیام داده بود


ایتاچی : خیابون فلان فرعی فلان کوچه ی فلان توی پاساژ میکو طبقه ی سوم فروشگاه کیک پزی


ناروتو با دقت اطلاعات رو خوند تا اینکه دید نوشته باید ساعت ۹ اونجا باشی


ناروتو : چییییی ؟ خب اولش مینوشتی مرتیکه بزمجه الان ساعت هشت و نیمه من چطوری خودمو برسونم اونجااااا


ناروتو سریع از جاش بلند شد و یکم به سر و وضع خودش رسید و از خونه بیرون زد و با عجله شروع به دویدن کرد و با کلی بدبختی خودشو رسوند به آدرس مورد نظر


ناروتو : یعنی ایتاچی درسته باید جلوت احترام بزارم ولی وقت نیستی تا خار و مادر فحشت میدم مرتیکه ی صگ


ناروتو وایساد تا کمی نفسش بالا بیاد و بعدش وارد مغازه شد


ناروتو : اوه سلام


صاحب مغازه : سلام تو کارکن جدیدی ؟


ناروتو : آره...کار کن جدیدم


صاحب مغازه : خیلی خب باشه بیا داخل ببینم


ناروتو وارد شد و به سمت مغازه دار رفت و همون لحظه مغازه از نگاهی به ناروتو انداخت و بعدش گفت


صاحب مغازه : خب بچه اسم من تن تنه به مغازه من خوش اومدی اسم تو چیه ؟


ناروتو : ام خب اسم من ناروتوعه


تن تن : ناروتو از این به بعد شغل تو گارسونی اینم پیش بدنت توضیح خاصی نداره فقط باید با مشتری ها تا جایی که میتونی خوش رفتار باشی همین


ناروتو : باشه یعنی چشم


تن تن : نیاز نیست زیاد باهم رسمی باشی راحت باش


ناروتو سرش رو به نشونه ی تأیید تکون داد و پیش بند رو بست و شروع به کار کرد یکی کی سفارش ها رو از آشپزها می‌گرفت و به میز ها تحویل میداد تا اینکه روز کاری اون روز هم تموم شد و همه ی کارکنان همراه ناروتو از پاساژ خارج شدن و به خونه هاشون رفتن ناروتو هم به نظر می‌رسید که حالش بهتر از صبح بود هوا تاریک شده بود و کوچه ها از بارونی که ظهر باریده بود خیس بودن و هنوزم هم شهر کونوها مثل همیشه شلوغ و پر از سر و صدا بود ناروتو قدم زنان به خونه ی جدیدش رسید و دید که تمام وسایلی که داخل خونه ی قبلیش بود حالا اینجا بودن همون لحظه گوشیش زنگ خورد ایتاچی بود


ناروتو : اوه بله قربان


ایتاچی : ناروتو وسایلت رو برات ‌اوردم بچه ها روز کاریت چطور بود ؟


ناروتو داخل ذهنش : « ورا اینقدر داره باهام خوب حرف می‌زنه با دیروزش کلا فرق دارهههه » ع‌...عالی بود قربان


ایتاچی : خیلی خب باشه فیلا باهات کاری ندارم میتونی استراحت بکنی


ناروتو گوشی رو با ناباوری قطع کرد و گوشی رو پرت کرد روی مبلی که جلوش بود و گفت


ناروتو : فاک بهت مرتیکه ی گولاخ ترسناک دیروز داشت منو سکته میداد حالا بهم زنگ زده میگه روزت چطوره ؟ یعنی گرو بابات ایتاچی