هر کسی را هوسی در دل و شوریست به سر

هر کسی را هوسی در دل و شوریست به سر

شیخ را سُبحه‌ی صد دانه، مرا زلفِ پریش

#گرامی_تبریزی
دیدگاه ها (۰)

هر که رفت از دیدهْ می گویند از دل می روددلبر ما از نظر دور ا...

دستم که به نفرین تو بالای سرم رفتتا نام تو بردم دل بیچاره دع...

با رفتن شب صبح نمی آید کهوقتی که تو پلک می گشایی صبح است#غلا...

شب زِ نورِ ماه رویِ خویش را بیند سپید من شبم تو ماهِ من بر آ...

عشقم

همان زلف کشاند مرا کشتههمانچشم های خمارت مرا کشتهچرا نمی آیی...

باز میگویم که دل  ،  .. دیوانه ی چشمان توست ؟خانه و کاشانه ا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط