.

.
به دستان زحمتکش پدرم که از جانش

به من هدیه داد بوسه می زنم و به لپ

های گلی مادر روستاییم که تا پایان عمر
هر چه در توان داشت نثار من و بقیه

خانواده کرد افتخار می کنم درد من این

است که پدران شرافتمند سرزمینم که

پاک زیستند و رشوه نگرفتند کار حرام

نکردند و با صداقت در جای جای میهنم

زحمت کشیدند اما توفیق مالی نداشتند

حالا با بی اعتنایی فرزندانشان روبرو

شوند وای بر ما اگر دلشان را بشکنیم

وای بر ما اگر بر دستانشان بوسه نزنیم

که یک شب بیداری مادر به تمام عمر

سجده کردن ما در مقابلشان برابری نمی
کند.