دیشب ای بهتر زگل! در عالم خوابم شکفتی

دیشب ای بهتر زگل! در عالم خوابم شکفتی

شاخ نیلوفر شدی در چشم پرآبم شکفتی

ای گل وصل از تو عطرآگین نشد آغوش گرمم

گرچه بشکفتی ولی در عالم خوابم شکفتی

برلبش، ای بوسه شیرین تر از جان! غنچه کردی

گل شدی، برسینه همرنگ سیمایم شکفتی

شام ابرآلود طبعم را دمی چون روزکردی

آذرخشی بودی و در جان بی تابم شکفتی

یک رگم خالی نماند از گردش تند گلابت

ای گل مستی که در جام می نابم شکفتی

بستر خویش از حریری نرم چون مهتاب کردم

تاتو چون گلهای شب در باغ مهتابم شکفتی

خوابگاهم شد بهشتی، بسترم شد نوبهاری

تاتو، ای بهتر زگل! در عالم خوابم شکفتی

 

سیمین بهبهانی