بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
اگر غیر از این بود، جای تردید و شبهه بود. چرا که معنایش این میشد که خدا نمیدانست چه میشود، آفرید تا بداند چه می شود؟ یا نمیدانست که چه کسی چه خواهد کرد و چه خواهد شد، پس آفرید تا بداند که چه خواهد کرد و چه خواهد شد؟ و اینها همه (العیاذ بالله) حمل نادانی بر خداوند علیم و منان است. اگر چنین نباشد خدا عالم نباشد،خدا هم میشود مثل مخلوقاتش و علمش مسبوق به جهل میگردد.
الف) - وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ - و جن و انس را نيافريدم جز براى آنكه مرا بپرستند.(سوره ذاریات آیه 56)
بدیهی است وقتی انسان از نگاه بنده و مخلوق نیازمند و فقیر به ظاهر این آیه مینگرد، این سؤال برایش پیش میآید که چرا؟ مگر خدا نیازمند به عبادت جن و انس است و با این عبادت چیزی به او اضافه میشود؟
این نگاه به خالق، عین نگاه مخلوق به مخلوق است. چرا که ما انسانها معمولاً هر کاری می کنیم، به خاطر حصول نتیجه ای است که به آن نیازمندیم. در واقع ناقص، محتاج و فقیریم و بالتبع کاری میکنیم که نقصی در ما مرتفع شده و گامی به سوی کمال برداریم. که آن هم بالتبعِ عشق فطری به کمال خداوند صورت میپذیرد.
اما، ما فقیریم، خدا که غنی و بینیاز است و هر کس را به هر شکلی که بخواهد خلق میکند و از بین میبرد و این برای کار سختی نیست، لذا معلوم می شود که به مخلوقش و عبادت او هیچ نیازی ندارد؟
چنان چه فرمود: يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاء إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ - اى مردم شما به خدا نيازمنديد و خداست كه بىنياز ستوده است.(15)
إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ - و اگر بخواهد شما را مىبرد و خلقى نو برسر كار مى آورد.(16)
وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ - و اين امر براى خدا دشوار نيست.(17) (سوره فاطر آیه 15 تا 17)
اینها سؤالات و شبهات ذهنی همه به خاطر آن است که معمولاً اذهان معنای درست و صحیحی از عبادت و مفهوم ژرف آن درک ننمودهاند و گمان میکنندکه عبادت یعنی انجام دستوراتی چون: نماز، روزه، حج، جهاد و ... . در حالی که اینها همه از مصادیق و مظاهر عبادت است و روح عبادت عبارت است از تعلق و وابستگی که در فارسی به آن بندگی میگوییم.
انسان چون ذاتاً نیازمند، ناقص و فقیر است همه مخلوقات چنیناند و هستی و کمال محض فقط ذات باریتعالی است، با عقل و فطرت خود مییابد که متعلق و وابسته به غیر است. این غیری که انسان خود را متعلق، وابسته و بنده او می داند، میشود إله،معبود و معشوق انسان.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
اگر غیر از این بود، جای تردید و شبهه بود. چرا که معنایش این میشد که خدا نمیدانست چه میشود، آفرید تا بداند چه می شود؟ یا نمیدانست که چه کسی چه خواهد کرد و چه خواهد شد، پس آفرید تا بداند که چه خواهد کرد و چه خواهد شد؟ و اینها همه (العیاذ بالله) حمل نادانی بر خداوند علیم و منان است. اگر چنین نباشد خدا عالم نباشد،خدا هم میشود مثل مخلوقاتش و علمش مسبوق به جهل میگردد.
الف) - وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ - و جن و انس را نيافريدم جز براى آنكه مرا بپرستند.(سوره ذاریات آیه 56)
بدیهی است وقتی انسان از نگاه بنده و مخلوق نیازمند و فقیر به ظاهر این آیه مینگرد، این سؤال برایش پیش میآید که چرا؟ مگر خدا نیازمند به عبادت جن و انس است و با این عبادت چیزی به او اضافه میشود؟
این نگاه به خالق، عین نگاه مخلوق به مخلوق است. چرا که ما انسانها معمولاً هر کاری می کنیم، به خاطر حصول نتیجه ای است که به آن نیازمندیم. در واقع ناقص، محتاج و فقیریم و بالتبع کاری میکنیم که نقصی در ما مرتفع شده و گامی به سوی کمال برداریم. که آن هم بالتبعِ عشق فطری به کمال خداوند صورت میپذیرد.
اما، ما فقیریم، خدا که غنی و بینیاز است و هر کس را به هر شکلی که بخواهد خلق میکند و از بین میبرد و این برای کار سختی نیست، لذا معلوم می شود که به مخلوقش و عبادت او هیچ نیازی ندارد؟
چنان چه فرمود: يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاء إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ - اى مردم شما به خدا نيازمنديد و خداست كه بىنياز ستوده است.(15)
إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ - و اگر بخواهد شما را مىبرد و خلقى نو برسر كار مى آورد.(16)
وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ - و اين امر براى خدا دشوار نيست.(17) (سوره فاطر آیه 15 تا 17)
اینها سؤالات و شبهات ذهنی همه به خاطر آن است که معمولاً اذهان معنای درست و صحیحی از عبادت و مفهوم ژرف آن درک ننمودهاند و گمان میکنندکه عبادت یعنی انجام دستوراتی چون: نماز، روزه، حج، جهاد و ... . در حالی که اینها همه از مصادیق و مظاهر عبادت است و روح عبادت عبارت است از تعلق و وابستگی که در فارسی به آن بندگی میگوییم.
انسان چون ذاتاً نیازمند، ناقص و فقیر است همه مخلوقات چنیناند و هستی و کمال محض فقط ذات باریتعالی است، با عقل و فطرت خود مییابد که متعلق و وابسته به غیر است. این غیری که انسان خود را متعلق، وابسته و بنده او می داند، میشود إله،معبود و معشوق انسان.(ادامه دارد...)
- ۳۲
- ۰۹ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط