به نام خداي رحمان و رحيم و به ياد پيام آور رحمة للعالمين

به نام خداي رحمان و رحيم و به ياد پيام آور رحمة للعالمين

هفته ها و روزها و ساعت ها بر هم سبقت گرفته و گويا فقط هم عهد شده اند تا بر اوراق سياه تقويم انتظار ، صفحه افزايي كنند!

مهربان عالم سلام !
درود خدا بر شما اي يگانه قلب صبور زمين!
بي خبري از شما تمام تار و پودم را از هم گسسته.
ساعتي پيش ، قلبم را مرور مي كردم ؛ حس كردم با انتظار زاده شدم و به رقمِ ثانيه هاي عمرم در اضطراب و تلاطم آمدنت بودم.....اصلا انگار اين تپش نبودن شما بلاي مادرزاد من است!

عزيزِتنها!

ما فقط غم و مهر حسين (عليه السلام) را با شير از مادرانمان نگرفته ایم؛سوگند به تمام ابرهاي باران زا ، اميد به وصل و ضربان صبوري و انتظار نيز يادگار دامن آنان است!
هر چند شبيه منتظران نيستم ولي داعيه دارش كه هستم؛ به ما اين گونه آموخته اند:عملي كه منتسب به شما آسماني ها باشد به ظاهرش اكتفا مي كنند و از ما مي پذيرند...پس شما نيز اين ادعا را به پاكي نامش از ما قبول كنيد

مولا جانم
آن قدر نيامدي -بهتر است بگويم : آن قدر نگذاشتم بيايي- كه خاك بر دهانم دگربار ابليسْ صفتان،دست جسارت به ساحت مقدس و مطهر جدّ گرامي شما حضرت نبوت ، پيامبر مهربانی ها بُردند....
وای بر ما.....