قرار بود یکی از میان شما

قرار بود یکی از میان شما

برای کودکان بی خواب این خیابان

فانوس روشنی از رویای نان و ترانه بیاورد

برای آخرین کارتون خواب این جهان

گوشه لحافی لبریز از تنفس و بوسه بیاورد

بالای گنبد خضرا برود

برود برای ستارگان این شب خسته دعا کند

پس چه شد چراغ آن همه قرار و

عطر آن همه نان و

خواب آن همه لحاف؟

من به مردم خواهم گفت

زورم به این همه تزویر مکرر نمی رسد.

حالا سالهاست که شناسنامه های ما را موش خورده است

فرهاد مرده است

و جمعه

نام مستعار همه هفته های ماست...!