بِنه ای روزگاره چطور دنگ ایدراره

بِنه ای روزگاره چطور دنگ ایدراره
بِنه چه دنگ و فنگی دِرورده دوواره
شَو و روز بارمونه که دی مَه کارمونه
چونو بی کار اَمونه که کس سر نیدراره

گرفتارم به نیرنگ زمونه
ندیدم دنگی چی دنگ زمونه
اوینم همزنو بی ساز ایبازن
نیوفتا کس مِن چنگ زمونه

زمونه کِرده چینو بی قرارم
زِهشت از کار خوم عمدی ندارم
دیه جون به سر آبیمه زه کارس
بِنه چَندی گِره ونده به کارم
بِنه چَندی دووارته گِره ونده به کارم
بِنه چَندی دووارته گِره ونده به کارم

خوئی دیه روا نی کسی دی آشنا نی
برم از کی بپرسم په سیچه دی وفا نی
بسی که دلگرونم چه وابیده نَدونم
بلا کِردمه رهنه کسی نیده نشونم

تو یارم همبازی دنیانه بنیر
تیارت بازی و ای حرفانه بنیر
کسی گوشس بدهکار کسی نی
به ای دوره تو ای کارانه بنیر

کلو وابیدنم دی خو نِهنگه
بسی که ای زمونه نافِرنگه
زه دستش مو چه تَحلی ها کشیمه
اما زیر سر او چه دِنگ دِنگه
اما زیر سر او بِنه چه دِنگ دِنگه