بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
معلوم است که در هر زمان امام مبینی وجود دارد و او وظایف دیگری نیز به جز حفظ دین بر عهده دارد.
واگر درخصوص چگونگی حشر درقیامت فرمود: يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمينِهِ فَأُولئِكَ يَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ وَ لا يُظْلَمُونَ فَتيلا (سوره اسراء آیه 71)
معلوم می‌شود که هر شخصی باید امامی داشته باشد و حتماً دارد خواه امام باطل و خواه امام حق، پس امام حق باید وجود داشته باشد که مردم بتوانند از او تبعیت کنند.
و اگر پیامبر اکرم (ص) به سند متواتر شیعه و سنی فرمود: من مات و لم یعرف امام زمانه، مات میته الجاهلیه هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناخته باشد، به مرگ جاهلیت مرده است - من مات و لیس له امام مات میته جاهلیه (صحیح ابن حبان، ح 44)
طبرانی به سند خودش از رسول‌الله (ص) من مات و لیس علیه امام فمیته الجاهلیه ... (المعجم الکبیر، ج 10، ص 350) و ...، معلوم می‌شود که شناخت و قبول امامت و بیعت با امام، از اصول دین است و امام وظایف دیگری هم بر عهده دارد. لذا شاهدیم که هیچ یک از مذاهب اسلامی، اصل امامت را نفی نمی‌ کنند، بلکه در تفسیر، تأویل و تصدیق پیدا کردن مصداق خارجی آن اختلاف می‌کنند.
به عنوان نمونه:
1)- معتزلی: قاضی عبدالجبار معتزلی در شرح الاصول الخمسه، فلسفه امامت را نه تنها اجرای حدود الهی که به امام واگذار شده است، بلکه اجرای همه‌ احکام شرعی که به امامت بستگی دارد قلمداد می‌نماید.(المغنی، ج1، ص 39)
2)-اشاعری: قاضی ابوبکر باقلانی در پاسخ هدف از نصب امامت می‌نویسد:
الف)- فرماندهی سپاه؛
ب)- پاسداری از مرزها،
ج)- سرکوبی ستمگران،
د)- حمایت از مظلومان،
ﻫ)- اقامه‌ حدود،
و)- تقسیم سرمایه‌های عمومی میان مسلمانان و هزینه کردن آن در جهاد با دشمنان و ... (تمهید الاوائل و تلخیص الدلایل، ص 477)
تاریخ غدیر به صورت متواتر از ناحیه‌ شیعه و سنی نقل شده است و نیز تاریخ سقیفه به نقل از هر دو طرف نیز مبین آن است که حتی خلفا، ادعای امامت نداشتند و آن را حق علی (ع) می‌ دانستند، بلکه دعوی حکومت، آن هم به صورت موقت را داشتند.
پس در اینجا فقط دو سؤال باقی ماند:
الف) - چه کسی می‌تواند امام را انتخاب، نصب و معرفی کند؟
ب)- آیا خلافت باید از آن امام باشد، یا هر کس دیگری هم می‌تواند خلیفه شود و القاب ولی‌الله - خلیفه‌الله و را به خود نسبت دهد و آیات و احادیث نبوی در وجوب اطاعت از آنان را دال بر وجوب اطاعت از خود نماید؟(ادامه دارد...)