زهرا جان...

زهرا جان...

روح شکفتن تویی
بی تو بهار را چه زهره ی خرامیدن؟
لبخند رضایت تو مطلع عید است
ای همه شکوفه ها مدیون دامان تو...

زهرا جان...

جامه ی مشکین مصیبتت
بیرق عاشقان آخرالزمانی توست
گو تیر طعن باران شود!
چه غم
که سایبان چتر عنایتت کران تا کران گسترده است

ای نور مبرهن خدا در ظلمات زمین و زمان...

تبسمی کن که پیراهن مکدر جانها یکسر سپید شود
و جهان رنجورمان در روشنای قامت فرزندت مهدی بدرخشد...

اللهم عجل لولیک الفرج