زیباترین آرامگاههای ایران..
زیباترین آرامگاههای ایران..
روبهروی کوه مهر – که تخت جمشید در پای آن ساخته شده است – کوهی به نام «کوه حسین» قرار دارد که آرامگاه یا بهتر بگوییم گور دخمههای چهار تن از شاهان هخامنشی را در خود جای داده است. این چهار تن عبارتند از: داریوش اول، خشایارشاه، اردشیر اول و داریوش دوم. این چهار آرامگاه تحت تاثیر الگوهای هنری و معماری مصر و آسیای صغیر ساخته شده اند.
شکل بیرونی آنها که حدود21 متر از سطح زمین بالاتر است و در دل صخرههای کوه حسین کنده شده، به شکل یک صلیب بزرگ است. در محور عرضی این صلیب، ورودی آرامگاه قرار دارد که با چهار نیم ستون زیبا شبیه ستونهای تخت جمشید تزیین شده است.
در بالای محور طولی یا عمودی نیز، حجاریها و نقوش جالب توجهی خودنمایی میکنند. در اینجا پادشاهی را به حالت ایستاده میبینیم که در دست چپ کمان دارد و دست راست خود را به نشانه سوگند یا سپاسگزاری بالا برده است. او روی تختی ایستاده که 28ملت تحت فرمان هخامنشیان آن را روی سر و دستان خود حمل میکنند.
شاه روبهروی آتشدان مقدس ایستاده است که شعلههای آتش از آن زبانه میکشد و بالای سر او نماد فروهر که نماد فره ایزدی و اقبال شاهانه است به چشم میخورد. در دو سوی تختی که پادشاه بر آن ایستاده است، سربازان گارد جاویدان و درباریان ایستادهاند.
فضای پایین محور عمودی آرامگاهها خالی است و این سبک و سیاق و نقوش با اندکی تفاوت در هر چهار آرامگاه نقش رستم دیده میشوند.
درون آرامگاهها حفرهای قرار دارد که مکان قرار دادن تابوت پادشاه بوده است، این تابوت را از سنگ تراشیدهاند و نکته جالب توجه این است که آرامگاه داریوش اول برخلاف سه آرامگاه دیگر چندین تابوت دارد که دقیقا نمیدانیم به چه کسانی تعلق داشته است؟
نقش رستم آثار دیگری از قبیل نقش برجستههای ساسانی و ایلامیو بنایی موسوم به کعبه زرتشت دارد که شرح آنها بیرون از موضوع گفتار ماست اما وجود این نقش برجستهها موجب شده بود که در دوران اسلامیآنها را به رستم، پهلوان اسطورهای ایران نسبت دهند و این مجموعه را نقش رستم بنامند.
روبهروی کوه مهر – که تخت جمشید در پای آن ساخته شده است – کوهی به نام «کوه حسین» قرار دارد که آرامگاه یا بهتر بگوییم گور دخمههای چهار تن از شاهان هخامنشی را در خود جای داده است. این چهار تن عبارتند از: داریوش اول، خشایارشاه، اردشیر اول و داریوش دوم. این چهار آرامگاه تحت تاثیر الگوهای هنری و معماری مصر و آسیای صغیر ساخته شده اند.
شکل بیرونی آنها که حدود21 متر از سطح زمین بالاتر است و در دل صخرههای کوه حسین کنده شده، به شکل یک صلیب بزرگ است. در محور عرضی این صلیب، ورودی آرامگاه قرار دارد که با چهار نیم ستون زیبا شبیه ستونهای تخت جمشید تزیین شده است.
در بالای محور طولی یا عمودی نیز، حجاریها و نقوش جالب توجهی خودنمایی میکنند. در اینجا پادشاهی را به حالت ایستاده میبینیم که در دست چپ کمان دارد و دست راست خود را به نشانه سوگند یا سپاسگزاری بالا برده است. او روی تختی ایستاده که 28ملت تحت فرمان هخامنشیان آن را روی سر و دستان خود حمل میکنند.
شاه روبهروی آتشدان مقدس ایستاده است که شعلههای آتش از آن زبانه میکشد و بالای سر او نماد فروهر که نماد فره ایزدی و اقبال شاهانه است به چشم میخورد. در دو سوی تختی که پادشاه بر آن ایستاده است، سربازان گارد جاویدان و درباریان ایستادهاند.
فضای پایین محور عمودی آرامگاهها خالی است و این سبک و سیاق و نقوش با اندکی تفاوت در هر چهار آرامگاه نقش رستم دیده میشوند.
درون آرامگاهها حفرهای قرار دارد که مکان قرار دادن تابوت پادشاه بوده است، این تابوت را از سنگ تراشیدهاند و نکته جالب توجه این است که آرامگاه داریوش اول برخلاف سه آرامگاه دیگر چندین تابوت دارد که دقیقا نمیدانیم به چه کسانی تعلق داشته است؟
نقش رستم آثار دیگری از قبیل نقش برجستههای ساسانی و ایلامیو بنایی موسوم به کعبه زرتشت دارد که شرح آنها بیرون از موضوع گفتار ماست اما وجود این نقش برجستهها موجب شده بود که در دوران اسلامیآنها را به رستم، پهلوان اسطورهای ایران نسبت دهند و این مجموعه را نقش رستم بنامند.
- ۳.۲k
- ۱۸ آبان ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط