ﻏﺼﻪ ﻧﺨﻮﺭ ... ﺗﻮ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﯼ ... ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ؛

ﻏﺼﻪ ﻧﺨﻮﺭ ... ﺗﻮ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﯼ ... ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ؛
ﺑﺰﺭﮒ ...
ﻭ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺳﻬﺮﺍﺏ: ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﺰﺩﯾﮑﯿﺴﺖ ...
ﺍﯼ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ ... ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻏﻢ ﻭ ﻏﺼﻪ ﺑﺒﺎﺭﺩ ...
ﺷﺎﯾﺪ
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺵ ﻏﻢ ... ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻧﺎﻣﺶ ﻫﺮﺩﻡ ... ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺻﺎﻑ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻫﻞ ﺯﻣﯿﻦ ﭘﺎﮎ ﺷﻮﺩ ... ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﭼﺘﺮ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ ...
ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻧﯽ ...
ﻧﺮﻭﯼ ﻭﺩﮔﺮﺑﺎﺭ ﻧﮕﻮﯾﯽ: " ﺳﻬﺮﺍﺏ " ﻗﺎﯾﻘﺖ ﺟﺎ ﺩﺍﺭﺩ؟!!!