جنگ تاب آوری
جنگ تاب آوری
✍ سید علیرضا آلداود
در میدان جنگ ترکیبی-شناختی، نخستین و حیاتیترین سنگر، انسجام درونی است. دشمن با بهرهگیری از تکنیک ایجاد تفرقه، دوگانگی و قطبی سازی در پی آن است که شکاف میان هسته سخت نظام و بدنه اجتماعی را عمیق کرده و تقابل درونی را از حالت گفتمانی به جنگ خیابانی تبدیل کند. راهبرد رسانهای ما در این مرحله باید مبتنی بر فریز کردن هوشمندانه گذشته و مطالبهگری باشد. به بیان سان تزو، هر گاه دشمن در پی آشوب است، تو آرامش و اتحاد را حاکم کن. رسانهها باید به جای پرداختن به دوگانههای فرسایشیِ غربگرا و انقلابی یا وفاق و تندرو، محور گفتگو را به سمت آینده مشترک و مطالبه خسارت و پاسخ از آمریکا ببرند. نباید اجازه داد میدان رسانهای به محلی برای تسویه حسابهای داخلی بدل شود؛ بلکه باید به ابزاری برای بالا بردن هزینههای دشمن و مطالبهگری از او تبدیل گردد.
تمرکز بر معیشت و اقتصاد به مثابه امنیت
محور مهم دیگر در تابآوری، حوزه اقتصادی و معیشتی است؛ جایی که دشمن با جنگ شناختی، ناامیدی را تزریق میکند. رسانه باید با وارونهسازی این جریان، صرفهجویی را نه نشانه ضعف، بلکه یک سلاح راهبردی و افزایش تولید را جهاد عمومی معرفی کند. سن تزو میگوید: «لشکری که آذوقه ندارد، پیش از جنگ شکست خورده است». لذا تولید محتوا در این مرحله باید سریع، امیدبخش و ملموس باشد. باید از نمایش گزارشهای میدانی از جهش تولید، فرهنگ مصرف کالای ایرانی و مدیریت منابع، یک سپر شناختی ساخت تا دشمن نتواند از شکافهای اقتصادی به عنوان اهرم فشار و فروپاشی روانی استفاده کند.
تمرکز بر فرهنگ، مدرسه و حجاب:
جبههی بعدی، فرهنگ است؛ بهویژه دانشگاهها، مدارس و مسئله حجاب و عفاف که به عنوان یکی از خطوط مقدم جنگ شناختی انتخاب شدهاند. تکنیک دشمن در این حوزه، وارونهنمایی ارزشها و تزریق ناآرامی از مسیر نسل جوان است. راهکار رسانهای ما نباید انفعالی یا صرفاً دفاعی باشد؛ بلکه باید از تاکتیک حمله به استراتژی دشمن استفاده کنیم. باید نشان دهیم که هنجارشکنیهای کوچک در دانشگاهها و مدارس، چگونه هدف بزرگ دشمن یعنی استحاله فرهنگی را تأمین میکند. در این عرصه، رسانه باید به جای تکیه بر بخشنامه، بر روایتسازی جذاب از هویت دختر ایرانیِ مسلمان و توانمندسازی اساتید و معلمان به عنوان افسران جنگ نرم تمرکز کند. به قول سان تزو، «کسی پیروز است که دشمنش را بدون جنگ خلع سلاح فکری کند».
تمرکز بر حوزه اجتماعی و هشدار راهبردی:
مؤلفهی بعدی، مراقبت از کالبد اجتماعی است؛ با این هشدار راهبردی که نباید میادین تبدیل به فضای محیطی برای ایجاد اختلاف و قطبی سازی شوند. این جمله به معنای پرهیز از دوقطبیسازی افراطی و حفظ قداست نهادهای دینی از کشمکشهای سیاسی و جناحی است. در جنگ ترکیبی، دشمن به دنبال کشاندن نهادهای مذهبی به دعواهای خیابانی و فرسایش سرمایه اجتماعی روحانیت است. راهبرد رسانهای ما باید مدیریت هیجان و بازتولید آرامش فعال باشد. باید با استفاده از تکنیک سن تزو یعنی «ظاهر شدن در جایی که دشمن انتظارش را ندارد»، به جای دامن زدن به التهاب، مطالبات اجتماعی را به سمت عدالتخواهی در چارچوب قانون و اخلاق هدایت کنیم. رسانه باید با حفظ مرزهای نقد و اغتشاش، مانع از آن شود که سنگرهای اجتماعی ما به پایگاههای دشمن تبدیل شوند.
🇮🇷 سید علیرضا آلداود 💠 عضو شوید: 👇
✍ سید علیرضا آلداود
در میدان جنگ ترکیبی-شناختی، نخستین و حیاتیترین سنگر، انسجام درونی است. دشمن با بهرهگیری از تکنیک ایجاد تفرقه، دوگانگی و قطبی سازی در پی آن است که شکاف میان هسته سخت نظام و بدنه اجتماعی را عمیق کرده و تقابل درونی را از حالت گفتمانی به جنگ خیابانی تبدیل کند. راهبرد رسانهای ما در این مرحله باید مبتنی بر فریز کردن هوشمندانه گذشته و مطالبهگری باشد. به بیان سان تزو، هر گاه دشمن در پی آشوب است، تو آرامش و اتحاد را حاکم کن. رسانهها باید به جای پرداختن به دوگانههای فرسایشیِ غربگرا و انقلابی یا وفاق و تندرو، محور گفتگو را به سمت آینده مشترک و مطالبه خسارت و پاسخ از آمریکا ببرند. نباید اجازه داد میدان رسانهای به محلی برای تسویه حسابهای داخلی بدل شود؛ بلکه باید به ابزاری برای بالا بردن هزینههای دشمن و مطالبهگری از او تبدیل گردد.
تمرکز بر معیشت و اقتصاد به مثابه امنیت
محور مهم دیگر در تابآوری، حوزه اقتصادی و معیشتی است؛ جایی که دشمن با جنگ شناختی، ناامیدی را تزریق میکند. رسانه باید با وارونهسازی این جریان، صرفهجویی را نه نشانه ضعف، بلکه یک سلاح راهبردی و افزایش تولید را جهاد عمومی معرفی کند. سن تزو میگوید: «لشکری که آذوقه ندارد، پیش از جنگ شکست خورده است». لذا تولید محتوا در این مرحله باید سریع، امیدبخش و ملموس باشد. باید از نمایش گزارشهای میدانی از جهش تولید، فرهنگ مصرف کالای ایرانی و مدیریت منابع، یک سپر شناختی ساخت تا دشمن نتواند از شکافهای اقتصادی به عنوان اهرم فشار و فروپاشی روانی استفاده کند.
تمرکز بر فرهنگ، مدرسه و حجاب:
جبههی بعدی، فرهنگ است؛ بهویژه دانشگاهها، مدارس و مسئله حجاب و عفاف که به عنوان یکی از خطوط مقدم جنگ شناختی انتخاب شدهاند. تکنیک دشمن در این حوزه، وارونهنمایی ارزشها و تزریق ناآرامی از مسیر نسل جوان است. راهکار رسانهای ما نباید انفعالی یا صرفاً دفاعی باشد؛ بلکه باید از تاکتیک حمله به استراتژی دشمن استفاده کنیم. باید نشان دهیم که هنجارشکنیهای کوچک در دانشگاهها و مدارس، چگونه هدف بزرگ دشمن یعنی استحاله فرهنگی را تأمین میکند. در این عرصه، رسانه باید به جای تکیه بر بخشنامه، بر روایتسازی جذاب از هویت دختر ایرانیِ مسلمان و توانمندسازی اساتید و معلمان به عنوان افسران جنگ نرم تمرکز کند. به قول سان تزو، «کسی پیروز است که دشمنش را بدون جنگ خلع سلاح فکری کند».
تمرکز بر حوزه اجتماعی و هشدار راهبردی:
مؤلفهی بعدی، مراقبت از کالبد اجتماعی است؛ با این هشدار راهبردی که نباید میادین تبدیل به فضای محیطی برای ایجاد اختلاف و قطبی سازی شوند. این جمله به معنای پرهیز از دوقطبیسازی افراطی و حفظ قداست نهادهای دینی از کشمکشهای سیاسی و جناحی است. در جنگ ترکیبی، دشمن به دنبال کشاندن نهادهای مذهبی به دعواهای خیابانی و فرسایش سرمایه اجتماعی روحانیت است. راهبرد رسانهای ما باید مدیریت هیجان و بازتولید آرامش فعال باشد. باید با استفاده از تکنیک سن تزو یعنی «ظاهر شدن در جایی که دشمن انتظارش را ندارد»، به جای دامن زدن به التهاب، مطالبات اجتماعی را به سمت عدالتخواهی در چارچوب قانون و اخلاق هدایت کنیم. رسانه باید با حفظ مرزهای نقد و اغتشاش، مانع از آن شود که سنگرهای اجتماعی ما به پایگاههای دشمن تبدیل شوند.
🇮🇷 سید علیرضا آلداود 💠 عضو شوید: 👇
- ۴۱۲
- ۱۶ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط